Paashaas

‘Ik wil een konijntje, ik wil zozozozo graag een konijntje. Maar, we hebben geen tuin, he mama, dus we kunnen nooit een konijntje hebben.’

In de grote blauwe ogen van haar dochter blonken tranen. Ze wou zo graag iets beloven, een tuin, een konijn, een paard als het moest, maar ze moest realistisch blijven.

‘Maar meisje toch’, troostte ze, zoals alleen een moeder kon troosten, ‘we hebben toch Blub.’
Ze keek naar de ronde kom met de neurotische goudvis, en realiseerde zich dat dat toch niet hetzelfde was.
‘Dat is niet hetzelfde, mama’ - Hup daar had je het - ‘Ik kan Blub niet aaien, of pakken en en en ik wil zo graag en kohohohonijijijn.’
Ze streek haar dochter over haar haartjes, en zuchtte.
‘Ik zal mijn best doen.’
Het kind sprong van haar schoot, en lachte door haar tranen heen.
‘Je bent de liefste mama van de hele wereld.’

Nog diezelfde avond had de moeder een verrassing.
‘Kom eens kijken, schat.’
Het kind haar glimlach verstijfde op haar gezicht.
‘Smakelijk, meisje. Konijn, speciaal voor jou. Wil je het graag een naam geven, of eet je het anoniem op?’

U vraagt

'En pas op, als je je niet gedraagt zal er iets gebeuren!'
De moeder keek haar twee kleuters streng aan alvorens ze hen de speeltuin liet inlopen.
Ze zette zich op een bankje, met een boek en keek tevreden voor zich uit. Mooi weer, vakantie, een goed boek, wat wou ze nog meer? Kelly boog zich glimlachend over haar boek.
'Excuseer mevrouw.'
Een mooie man, rijzig, strak in het pak, hippe zonnebril zat ineens naast haar op de bank. 'Sorry dat ik u stoor, maar ik hoorde wat u zonet tegen uw kinderen zei, en ik vroeg mij af of u al iets in gedachten had.' De vrouw staarde hem  niet begrijpende aan.
'En pas op, als je u niet gedraagt zal er iets gebeuren!' De man imiteerde haar stem griezelig goed. Hij stak haar een kaartje toe 'POD, ProbleemOplossenDenken voor u en met u! ' Kelly fronste.
'Ja, dat dacht ik al'. De man haalde een mapje tevoorschijn. 'De meeste ouders dreigen maar willekeurig, maar zo leren die stumperds niets, ik zie uw dochter haar zus nu bijvoorbeeld kei-hard van de schommel duwen, dat mocht toch niet, want dan zou er iets gebeuren.
Kelly zag haar dochter huilend op de grond liggen terwijl haar zus op de schommel klom.
'We hebben hier bijvoorbeeld een pakske slaag door een vreemde vrouw, of een vreemde man, dat is wat u verkiest, een korte ontvoering, het stukmaken van de lievelingspop, of gewoon het huisdier doodrijden, dan bent u er ineens vanaf, want u hield toch niet van die kat. Nietwaar?'
Kelly verbleekte, 'nee', stamelde ze, 'dat bedoel ik helemaal niet'.
Nu fronste de man, 'u zei het wel, mevrouw, wat is dat toch met die incompetente ouders van tegenwoordig. Wat had u dan in gedachte toen u zei 'En pas op, als je u niet gedraagt zal er iets gebeuren!' Een knuffel? Een extra dessertje? 100 euro cash om ne joint mee te scoren, ik dacht het toch niet?'
Kelly schudde haar hoofd.
'Wel? wat dan? He?'
'U zei het "gewoon", omdat u dat altijd zegt, en zo wilt u evenwichtige volwassenen van uw kinderen maken.
Tsssssssssss.'
'U bederft onze stiel, hoe kunnen wij nu werken als alle ouders maar steeds op hun woorden terugkomen, als u dreigt, dreig dan en als het toch maar een slap pro-formatje is hou dan uw mond.'
'Ik zal het voor deze keer zo laten, maar volgende keer ga ik gewoon voor de bijtende loslopende hond'.

Kelly staarde verbijsterd naar de lege plaats op de bank naast haar.  Ze riep haar kinderen, en duwde ze onder luid protest terug in de auto.
Bijna zei ze en stop met zeuren of er gebeurt iets, maar nog net op tijd bedacht ze zich.

Vlak bij haar huis miste een camion op een haar na een lief konijntje dat heel toevallig uit een hokje was ontsnapt.